Το ζήτημα της τρομοκρατίας και της "τρομοκρατίας"

-Νοιώθεις μια δυσκολία να μιλήσεις για το θέμα της τρομοκρατίας; 
-Αισθάνεσαι ότι αν μιλήσεις, πρέπει να ξεκαθαρίσεις ότι δεν συμφωνείς και δεν έχεις καμιά σχέση με την "ιδεολογία" της τρομοκρατίας;
-Φοβάσαι;
Τα ερωτήματα αυτά τα θέτω στον εαυτό μου κάθε φορά που ένας νέος άνθρωπος συλλαμβάνεται ως "τρομοκράτης". 
Προέρχομαι από τη γενιά του αγώνα εναντίον της δικτατορίας και ξέρω ότι ήμουν στόχος μαζί με τους συντρόφους μου. Ξέρω, ότι αν δεν γινόταν το Κυπριακό, θα είχαμε συλληφθεί. Μας παρακολουθούσαν ανοιχτά. 
-Τι πρέπει να κάνει ένας πολίτης απέναντι στο γεγονός μιας βίαιης σύλληψης πολιτών από την αστυνομία; Να σωπάσει, γιατί οι πολίτες που συνελήφθηκαν ανήκουν κατά τα ΜΜΕ, σε κάποια κοινωνικά απορριπτέα κατηγορία; 
-Και πότε θα μιλήσει; όταν η αστυνομία συλλάβει έναν καθόλα "εντάξει" πολίτη; Και ποιός είναι ο "καθόλα εντάξει πολίτης";
-Δεν κάνω την ανήξερη. 'Εχω διαβάσει έκθεση κρατικής υπηρεσίας που λέει ότι στη Δυτική Ετρώπη, ο "αντιεξουσιαστικός χώρος ελέγχεται απολύτως". Τι σημαίνει όμως αυτό; Οτι κάθε πολίτης που τοποθετεί τον εαυτό του στον αντιεξουσιαστικό χώρο, είναι υπό τον έλεγχο ή την επιρροή κάποιας μυστικής υπηρεσίας;
-'Εχω μια εμπειρία από τη δικτατορία με το δημοψήφισμα του Παπαδόπουλου. Στην ομάδα μας ανατέθηκε το καθήκον να σπάσουμε το τεράστιο ΝΑΙ, που το καθεστώς είχε στήσει στο Λυκαβηττό. Στην αυτοψία που κάναμε, διαπιστώσαμε ότι κάθε μέτρο που οδηγουσε στο ΝΑΙ φυλασσόταν από ένα στρατιώτη και έναν αστυνομικό. Τα δε καλώδια που ηλεκτροδοτούσαν το ΝΑΙ, κατέβαιναν μέχρι την καφετέρια του Λυκαβητού, που καθόταν πολύς κόσμος. Σκεφτήκαμε ότι δεν άξιζε τον κόπο. Πολύ περισσότερο που το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ούτως ή άλλως, όπως και έγινε, θα έβγαινε υπέρ του ΝΑΙ. 'Ολοι ήξεραν ότι ήταν ένα "αποτέλεσμα της Χούντας". Αν είχαμε κάνει την επιχείρηση, μπορεί αυτό το συμπέρασμα να μπερδευόταν, ιδιαίτερα αν γινόταν κάποια ζημιά.
-Γιατί όμως το λέω αυτό; Για κάθε πολίτη που είναι οργανωμένος σε μια πολιτική οργάνωση, υπάρχει το ζήτημα της "εντολής". Τι κάνεις με την εντολή; την αποδέχεσαι ούτως ή άλλως; Και ποιανού είναι η ευθύνη μετά; 
-Πριν 15 μέρες παρακολούθησα τη δίκη της Χ.Α. 'Ηταν η μέρα που συνεχιζόταν η εξέταση της αδελφής του Ρουπακιά, ως μάρτυρα υπεράσπισής του. Ενώ ο Ρουπακιάς έχει ομολογήσει την πράξη που επέφερε το θάνατο του Π.Φύσα, η μάρτυρας εξεταζόταν για τη συμμετοχή της στη Χ.Α. Γιατί άραγε; Από τις 9πμ έως τις 12.30μμ η μάρτυρας απαντούσε σε ερωτήσεις της Πολιτικής Αγωγής που είχαν σχέση με την ένταξή της στη Χ.Α. και με τη θέση του Ρουπακιά στην ιεραρχία της Χ.Α
-Αν υποθέσουμε ότι ο Ρουπακιάς καταδικαστεί όχι ως δολοφόνος του Φύσα, αλλά ως εκτελεστής εντολής της Χ.Α. τότε τι θα έχει αποδειχθεί; 'Οτι κάθε μέλος της Χ.Α. είναι δυνάμει δολοφόνος; Και πως άραγε θα αξιοποιηθεί μια τέτοια κατάληξη της δίκης εναντίον του αγωνιστικού-εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος; Γιατί και σ'αυτό το χώρο έχουμε, κανόνες, πειθαρχία και σύμβολα.
-Το ότι οι ιδέες και η πρακτική του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος βρίσκονται στον αντίποδα της Χ.Α., είναι γνωστό. Αλλά προσωπικά θεωρώ την κυβερνητική, οικονομική και στρατιωτική εξουσία, τον κύριο παράγοντα για τις εξελίξεις. Η Χ.Α. απλώς χρησιμοποιείται κατά το δοκούν.
-Πριν περίπου 3 χρόνια δεν πρέπει να ξεχάσουμε την υπόθεση Μπαλτάκου και την ψηφοφορία του "Συνταγματικού Τόξου" που έγινε στη Βουλή. Ψηφοφορία που δήθεν για τη μη χρηματοδότηση της Χ.Α. περιέλαβε και ένα άλλο άρθρο για το τι σημαίνει "εγκληματική οργάνωση". 'Αρθρο που ψηφίστηκε από ολόκληρη την Κ.Ομάδα του Σύριζα, με δήλωση του Λαφαζάνη "διαφωνώ, αλλά ψηφίζω".-Τι κάνουμε μέσα σε όλο αυτό το σταυρόλεξο; Νομίζω ότι η λύση είναι πάντα η τήρηση κάποιων αρχών: -Οταν η αστυνομία υπερβαίνει εαυτόν σε ζήλο, κάθε δημοκρατικός πολίτης πρέπει να αντιδράσει χωρίς δεύτερες σκέψεις. Το παράδειγμα της Αμερικής είναι πολύ κοντά. Η αστυνομία ως δομή και μηχανισμός μπορεί να αυτονομηθεί. Απέναντι σ'αυτό πρέπει να είμαστε άτεγκτοι.